dinsdag 25 april 2017

Test-Trail des Grumeaux Noirs

Onverwacht vroeg ben ik thuis; ik heb de presentatie in Amsterdam geschrapt. Ik besluit de proef op de som te nemen: mijn Trail des Grumeaux Noirs. Als ik hier goed uitkom, hou ik de optie open om op 7 mei de Koning van Spanje in Gulpen te starten. Zo niet, zet ik nu een streep, en bied het startbewijs op Facebook aan.
Nou, het gaat redelijk goed. Ik verteer de klimmetjes, single tracks, boomstronken​ en het rulle zand. Af en toe speelt de linker knie op.
Ik start in een zonnetje. Onderweg verwerk ik nog een hagelbui.
Thuis smeer ik beide knieën (!) in met BioFreese. Nu afwachten hoe de reactie morgen is ...


zondag 23 april 2017

Km's sprokkelen

Nee, het is 'hardlooptechnisch' niet mijn beste week. Maandag moet ik de Klein Zwitserland Trail laten schieten. Mijn linker knie speelt nog te veel op. Ik ga even kijken. De sfeer is fantastisch ...
Dinsdagavond draai ik met Herma in het k-team bijna 10 km; donderdag 8,5. Naar Judith's pijnschaal van 0 tot 10 geef ik het een 3 tot 4. Ik kan blijven lopen, maar rustig opbouwen! Zaterdagmorgen pak ik op Warnsborn 10 km en vanochtend in het Rozendaalse Bos 7. Al sprokkelend deze week nog 35 km. Ergens volgende week moet ik besluiten of ik over twee weken in Gulpen start.
En o ja, vanmiddag de kampioen van Rotterdam, Eindhoven, Amsterdam, Arnhem en Nederland en van mij gezien ...

donderdag 13 april 2017

Fietstraining en ambulancedienst


Nee, hardlopen is niet de verstandigste optie. Mijn linker knie is niet pijnvrij. Ik besluit een rondje Derde kerstdagloop XL te pakken, op de fiets. Fraaie zon, mooie plaatjes.
Totdat ik vlakbij Waterberg groep 5 tegen het lijf fiets. Of ik Wim kan oppikken? Hij loopt even verderop met een zweepslag in zijn kuit. Als ambulancebroeder ontferm ik me over hem en neem hem naar De Valk.  Het beloofde biertje krijg ik nog ....

vrijdag 7 april 2017

Retro: Marathon Rotterdam 2007

De weersvoorspellingen zijn weer 'onheilspellend': de temperatuur zondag in Rotterdam stijgt boven de 20 graden. Vergeet snelle tijden, start rustig, meldt de organisatie. Mijn eerste marathon in 2007 komt in gedachte op, en tevens mijn eerste blogberichtje ...


Rotterdam 15 april 2007 - Thnx voor jullie support! En voor de felicitaties na afloop. Ik heb een paar van jullie een iets uitgebreider verslag toegezegd.
Als het te lang wordt, haak af, maar lees nog wel de laatste zin!

Ik heb Lee Towers gehoord, en weer terug op de Coolsingel burgemeester Opstelten de hand geschud! En daar is het tenslotte allemaal om te doen!
Ik heb de marathon Rotterdam uitgelopen, maar onderweg serieus overwogen te stoppen. Eigenlijk had ik het besluit al ergens tussen de 21,1 en 25 km genomen. Ik kon de tempomakers (pacers) van 4 uur tot 20 km goed volgen. Mijn hartslag was wel waanzinnig hoog (180 bpm), maar dacht dat het ding op hol was geslagen. Normaal heb met dit tempo 150-155 bpm.
Na de 20 km steeg de hartslag naar 190. Hittestuwing. Dit was voor mij het signaal rust te nemen. Onderweg was veel te weinig water. Ik kon de warmte niet kwijt, en had al diverse lieden naast het parcours zien liggen. De sirenes klonken voortdurend.
Tussen 21,1 km (nog 2.03 uur) en 25 km was het een drama. Bloedheet langs de Kuip. Te weinig water. Overal heb ik gegraaid. Sponsen van straat geraapt. Ik zou stoppen. Tot aan de Erasmus dan, nog één keer aanzetten, en ben vervolgens blijven lopen. In Rotterdam-Noord was in de wijken volop water. Veel lopers waren al gestopt, en de mensen in de straat hielpen enorm. Een geweldige sfeer. Ik heb wel twintig keer een douche genomen. Ondanks de pijn in mijn benen - ik heb gedacht dat bij elke stap de spieren uit elkaar zouden spatten - heb ik genoten.
Bij km 33 besefte ik: ik ga het halen! Bij 34 km hield de politie ons tegen! Gestaakt. Ik kon wel janken. Ik ben toch doorgelopen. Als je zo ver bent... Na 36-37 km werden wij dringend geadviseerd te gaan wandelen omdat de EHBO weg was, het water op, etc. De laatste 2 km nog gelopen, met mijn buurtgenoot die erbij kwam. Hij was op 3.30 uur gestart! Het ging met heeeel veel pijn.
Maar ik ben gefinisht. De tijd 4.45 uur netto telt niet.
Kortom: een slijtageslag.
Volgend jaar opnieuw proberen!


zaterdag 1 april 2017

Naar Mount Posbank

Op Facebook had ik een route voor klimgeiten en dwaalgasten aangekondigd, ofwel Beekhuizen en Posbank. Conclusie na afloop: niks te veel gezegd. Veel zwaarder doen we het niet op zaterdag!
We starten met zijn tienen. Herma staat op P2. Langs het hekwerk van de Bedriegertjes lopen we richting Emma-pyramide. De laan omlaag en omhoog richting zwembad is altijd fraai. Het echte werk begint bij Woodz. Steil omhoog.


We steken ook de Herikhuizerweg over. Beekhuizen op zijn best! Het is stevig aanpoten op de steile, smalle paadjes, vol met boomwortels bovendien. Cordiens hart klopt sneller als we een paardenpad volgen.
Op de Posbank willen we naar de 'ene bult'; de topper. We dopen hem later tot Mount Posbank! Wat een klim. Voor het eerst op 4 februari in de route.  Het zonnetje schijnt. We genieten van de uitzichten.
We pakken ook de 'klimduin'. Vergeet hardlopen. De zandvlakte verderop is net losgemaakt. Toch hoor ik geen onvertogen woord. Of blijft het binnensmonds misschien? We kruisen veilig het Rozendaalse Veld. Zelfs het Kerkpad is goed te doen vandaag.
Met woon/werk-verkeer tik ik thuis 21,5 km aan met ruim 270 hoogtemeters. Ik had er iets meer verwacht. Een pittige, mooie duurloop. Klaar voor de Klein Zwitserland Trail.

vrijdag 31 maart 2017

Update maart: SallandTrail en bikram

Een bescheiden kilometrage: 128 km. In maart nog nooit zo weinig. Te veel trainingen gemist, met ook dat weekendje Zuid-Limburg. Maar ook herstel van hamstring.
SallandTrail springt er uit. En Bikram natuurlijk.

Training gemist ...

Met Helga. Dan schiet de training er toch bij in.










zaterdag 25 maart 2017

Bikrammen op warme hei

Het is de ochtend na bikram. De wereld zal nooit meer hetzelfde zijn. We hebben geen einddoel meer, maar zijn onderweg.
22 Ciko'ers meldden zich vrijdagavond voor de yoga. Marlies heeft ons uitgenodigd; wij sceptici, stijve harken. Bikram yoga, wtf kan dat zijn? Ja, warm. 40 graden en wat oefeningen. Nou, anderhalf uur later is er diep respect. What the fuck is dit zwaar! Het zweet gutst uit de poriën. Ik sla af en toe een oefening over. Mijn rug kan dit geweld allemaal niet aan. Marlies, Cordien en Janna zijn mijlenver voor.
Ik ben blij dat de yogameesters Robert en Elwin voor de laatste keer 'change' zeggen. De groet 'namaste' klinkt als 'amen'.  Tijd voor een biertje in Metropool. Mooie leerzame avond!
En dan vanmorgen de duurloop... Met Coen spreek ik 15 km af. Lijkt ons genoeg. We pakken een gewoon rondje. Maar wat heet gewoon? Het is prachtig weer! En daar waar de groep drie weken geleden nog een modderpad weigerde, slaan we dat nu in. Halverwege pakken we voor het plaatje een bikram pose. En verdomd, het pad loopt dood. Heb ik weer. We moeten 100 m dwars over de hei.
Het beenwerk houdt zich kranig, al gaat het Kerkpad niet vanzelf. Op De Valk pak ik nog 30 m extra om de 16 km vol te maken, en dan is het echt 'namaste'.