zaterdag 1 oktober 2016

Mindfull naar 15 km


Op het 'mindfull'-moment op de Eerbeekseweg gaat iedereen met Cordien en mij mee voor de 15 km. We lopen in een heerlijk najaarszonnetje een klassieke route. Maar wat is het mooi, zeggen we midden op de hei. Dé plek voor de fotoshoot van vandaag.
Het gesprek gaat vanochtend toch vooral over P0, P1, P2 et cetera. Op Facebook heerst verwarring. Want wat is P0, en waar is P1 nou precies? Ik ga een plattegrond maken met P-plekken, nummers, parkeerplaatsen en bezettingsgraad in een straal van 10 km van startplaats De Valk. Min-plaatsen (-P2) betekent vanaf huis vertrekken.
O ja, de geëigende onderwerpen passeren, zoals mode. Cordien kocht 3 jurkjes, grijs. Wij twijfelen over de kleur. Rood misschien? Nieuwe rugzak van Peter. Decatlon-Belgen en Vitesse natuurlijk.
Ik verteer de 15 km gemakkelijk, ook na het bokje en portie bitterballen op Schiphol. Heerlijke zaterdagmorgen.

vrijdag 30 september 2016

Rondje in Estadi del Turia


De portier is vriendelijk als ik vraag om een rondje in Estadi del Turia te maken. Op de blauwe baan zie ik snelle mannen en vrouwen. Één rondje zegt hij. Het is onderdeel van mij ochtendloopje in het park.

Morgen weer Veluwe ...

woensdag 28 september 2016

Rondje Valencia

Natuurlijk, een klein rondje. In de oude rivierbedding van de Turia loopt een hardlooppad van 5 km!

Elke 100 m staat gemarkeerd.

zaterdag 24 september 2016

Twentse pracht in Springendaltrail

8.00 uur stipt op De Valk, spreken we af. Okee, ik ben er een minuutje later. René en Herma wijzen op hun klokje. De toon is gezet.
We zetten koers richting Oud-Ootmarsum voor de Springendaltrail, een nieuwe Trail in het programma van RunForestRun. En het is meteen een topper! Echt een prachtige omgeving met een zeer gevarieerd parcours met single tracks, fietspaden, bospaden, bruggetjes,  'hoezo-paden', obstakels, heide en natuurlijk boerenland.  En echt: licht glooiend. Ik noteer 222 hoogtemeters op 25,77 km. Want dat is het ook: te lang. Domper is de knie van Herma. Zij moet afzien van de 15 km, zelfs 7 km is niet verstandig.
Het weer is geweldig: zonnetje, en tegen 10 uur al warm. De sfeer is ontspannen. Twents voert de boventoon. René start om 10.20 u voor 35 km; Wim en ik een half uurtje later.
Ik worstel in de eerste km's met de warmte. Op 3 km zakt de hartslag. Ik houd mijn eigen tempo. Het is bijna een jaar geleden dat ik deze afstand liep. Rustig beginnen, is het motto.  Op 9 km maken we een lusje op Duits grondgebied. Ik loop die km's makkelijk, en geniet van de omgeving.  Het grootste deel loop ik alleen.
De post op 18 km op bijna 2 uur komt precies op tijd. Ik maak een praatje met collega Rochus, en vervolg. Op 20 km volgt een heerlijke afdaling naar 23/24 km. Ik kan daar op 'vetverbrandingstempo' lekker doorlopen.
Het venijn zit in de staart: met de finish in zicht moeten we nog een lusje maken, een verdomd pittige single track om een weiland met forse stenen en een stroompje. Een mentaal lusje ook!
Wim wacht me op bij de finish. Ik klok 2.46 uur. Hij loopt 2.21 u! René komt even later binnen, iets van 3.20 uur! Scherpe tijden. En waar is Herma? Verdwaald tijdens het wandelen. Zij wordt afgezet door een 'ouder paar' op camping Witteveen.
We snacken een Springendaal-burger, frietje en iets van 'uitelkaargetrokken varkensvlees'. En nog steeds schijnt het zonnetje.
Voor wie er niet bij was: noteer deze loop voor editie 2017!

dinsdag 20 september 2016

Laatste '800'tjes' in het bos

Het is zonder twijfel de laatste  doordeweekse bostraining van dit jaar. Om 8 uur is het serieus donker.
Bij afwezigheid van een gediplomeerde trainer neem ik groep 5 vanavond op me. Gediplomeerd assistent trainer Herma doet de warming up en coolingdown. Ik laat het programma van 2* (4*3) min schieten, en kies voor wat versnellingen. Het 'verboden bosje' leent zich nog voor een snel rondje. Ik schat de afstand op 800 meter. 😶 Het zijn bijna 2 km. Okee, we lopen ook nog verkeerd.
De afdaling naar het kleine heitje is echt 800 m. Die volgende versnelling op het testrondje niet, evenmin die op de Apeldoornseweg. Deze schat ik zelfs 1 km te kort in.
Ofwel, ik bak er niks van. Wel lekkere training, ook ruim 14 km.

zaterdag 17 september 2016

Heelhuids uit Beekhuizen

Let op setje Wim en Cordien
Ik zeg, alle ingrediënten aanwezig voor een serieuze EHBO-ronde. Wim heeft zakdoekjes, Cordien ontsmettingsmiddel en ik pleisters. Speciaal op het programma Beekhuizen. En dan de pittige variant. Veel venijnige klimmeters, stenen, boomwortels en steile afdalingen. Kom maar op! Niks, nada. Op die misstap van Wim na dan. In voetbaltermen zou je zeggen: kans op ehbo-aanpak.
We starten met zijn zessen op De Valk; pikken Cordien op P1 en Herma op P2 op.  Ik vergeet Vito! We zetten langs het hek van de Bedriegertjes koers richting Beekhuizen. Het is al best warm, beetje benauwd zelfs. Bij de vijver gaat we rechtdoor omhoog. Type paardenpad. Het is pittig. Er volgen veel klimmeters, en leuk: na de steilste afdaling bij (voorheen) camping Beekhuizen keren we om, en gaan terug omhoog. Ongeloof staat in de ogen van Herma, Cordien. Zeker als ik eenmaal weer boven aankondiging dat we weer omlaag gaan. Doen we niet trouwens.
Ergens op Beekhuizen hangt een waarschuwingsbord: wortels! Nou ja! Weer terug bij de Emmapyramide gaan Peter, Jeanette en René naar boven.  Het is vanochtend best zwaar, de sfeer is prima.  Geen spoor van klachtje over de oneffenheid.  Wel over die 10 m asfalt. Sorry.
We laten achtereenvolgens Jeanette in het bos achter, Herma op P2 en Cordien weer op P1.  Ook ik loop via P2 en het ' vieze bosje' naar huis. Ruim 20 km met 275 hm.  Heerlijke ochtend. Goede generale voor de Springendaaltrail volgende week.

zaterdag 10 september 2016

Bloederige taferelen op zaterdagochtend

Honderd keer liep ze er, vandaag valt Cordien op het parallelpad aan de Beukenlaan over een lullig kuiltje. We zijn net 3 minuten onderweg, en ook de eerste keer weer sinds haar blessure dat zij op zaterdag vanaf De Valk meeloopt. Mijn waarschuwing voor dat kuiltje komt te laat.
Cordien blijft effe zitten. Beide knieën zijn kapot. Het bloed stroomt eruit. Ik vraag bij een buurtbewoner een doekje. Peter pakt water. En zo nemen we de tijd om de schade op te nemen. Als Cordien na 5-10 min aangeeft dat zij een eindje gaat hardlopen, roept de buurt 'bikkel!'.
Op het programma vandaag 15 km, en een extra lusje voor diegene dat het wil. Er zijn diverse ontsnappingsclausules. Cordien kan kijken hoe het gaat. We pakken eerst wat Grumeaux Noirs, en daarna het Kerkpad tot aan de Koningsweg. Vooral de klim in de volle zon is pittig.
Bovenop vindt iedereen die 15 km een prima idee. Ook Peter; hij moet tenslotte morgen de 10 EM in de Bridge lopen (....). René pakt uiteindelijk nog een extra rondje.  Een rondje dat hij vorige week liet liggen in de N70. We plagen hem ermee.
Op het Zevenheuvelenpad loop ik tegen een tak aan. Die hangt er ook al 100 jaar! Bloed stroomt.  En om het verhaal compleet te maken: Jeanette heeft een onverklaarbaar bloedplekje.  Peter en René een korst op de knie, opgelopen in diezelfde N70.
Dat Zevenheuvelenpad is trouwens loodzwaar! Los zand. En het is al goed warm. We pakken in deze bloederige zaterdagochtendeditie ruim 16 km. Ook Cordien. Bikkel!